نجیب‌الله مبین، رئیس مواد نفتی حیرتان در بلخ می‌گوید، نبود پشتیبانی حکومت و نیز واردات نفت کم‌کیفیت و قاچاقی سبب تعطیلی 6 پالایشگاه و بیکاری 3 هزار کارگر شده است.

به گفتۀ او، مواد خامی را که این پالایشگاه‌ها از کشورهای آسیای میانه وارد می‌کنند، گران بوده و به دلیل کیفیت بالای محصول تولیدشده، قیمت آن نیز نسبت به موادهای مشابه و کم‌کیفیت بالاتر است و بیشتر مردم نیز مواد ارزانتر را ترجیح می‌دهند.

محمدابراهیم غضنفر، از سرمایه‌گذاران تصفیه‌خانۀ غضنفرگروپ در حیرتان می‌گوید، به دلیل افزایش 6 تا 8 درصدی مالیات گمرکی بر واردات مواد خام، صاحبان پالایشگاه‌ها نمی‌توانند با واردکنندگان نفت تصفیه‌شده رقابت کنند که این موضوع سبب تعطیلی پالایشگاه‌ها شده است.

در همین حال، سرمایه‌دارانی که در پالایشگاه‌های نفت در بندر تجارتی حیرتان سرمایه‌گذاری کرده‌اند می‌گویند، درصورتی که حکومت دوباره این پالایشگاه‌ها را فعال نکند، سرمایه‌های‌شان را به بیرون از افغانستان انتقال خواهند داد که این امر بر سرمایه‌گذاران خارجی نیز تاثیر منفی خواهد گذاشت.

پالایشگاه‎های تعطیل‌شده 4 سال پیش برای تصفیۀ نفت ساحات قشقری و آمودریا در شمال افغانستان، به فعالیت آغاز کرده بودند.

به گفتۀ مسئولان بندر تجارتی حیرتان، هر کدام از این پالایشگاه‌ها با هزینۀ بیش از 50 میلیون دالر ساخته شده است.